อ่างขาง … หนาวมาก ตอนจบ (updated ตค. 51)

พฤศจิกายน 8, 2008 เวลา 7:56 am | เขียนใน Loving ..., Outing ... | 3 ความเห็น
ป้ายกำกับ: , , ,

ความดั้งเดิม – https://chiangmaitoday.wordpress.com/2008/10/30/angkang/ 

ความเดิม https://chiangmaitoday.wordpress.com/2008/11/01/angkang2/

 

[ ชิลล์ชิลล์ ]

 

ประมาณตีสามครึ่ง ผมตื่นเข้าห้องน้ำ หลังจากเสร็จธุระ ก็หยิบน้ำขึ้นมาดื่ม 4-5 อึก ก่อนล้มตัวนอนอีกครั้ง … แต่ นอนต่อ ไม่ได้ เพราะมีอาการชิลล์ (Chilled)

 

ชิลล์ … เรามักใช้คำนี้เมื่ออยู่ในมู้ด หรือ บรรยากาศเย็นๆ สบายๆ ผ่อนคลาย … อย่างเพลงชิลล์ๆ ร้านอาหารชิลล์ๆ  เป็นต้น แต่สำหรับผมในคืนนั้น ชิลล์ หรือ อาการหนาวสั่นจากข้างในจนฟันกระทบกัน กึ่กๆๆๆๆ 

 

จะเป็นเพราะไม่ได้นอนห่มผ้า หรือ เพราะปัสสาวะ (สูญเสียความร้อน) หรือ เพราะดื่มน้ำ (ได้รับความเย็น) หรือ อะไรก็ตาม … กว่าผ่านชั่วโมงนั้นมาได้ เกือบแย่ น่ากลัวครับ น่ากลัวจริงๆ 

 

pa250634_resize  

 

[ อ่างขาง ]

 

เจ็ดโมงเช้า … อาจสายเกินไปแล้วก็ได้ หากคุณเดินทางไปเพื่อส่องหมอกแต่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือร้าย วันนั้น หมอกลงจัดกว่าหลายวันที่ผ่านมา (คุณทหารหาญบอกผม อีกแล้ว!) เราผมขับรถฝ่าหมอกหนาๆ ออกไปตระเวนรอบอ่างขางกันหน่อยดีกว่า

 

ดอยอ่างขาง มีถนนล้อมรอบ มีสถานที่ท่องเที่ยวเป็นหย่อมๆ ตลอดทาง อย่างจุดชมวิว สวนผัก แปลงดอกไม้ ร้านดอยคำ (ชิลล์สุด!) หมู่บ้านคนจีน (หรือ จะเรียกว่าชาวเขาดีหนอ?) นอกนั้น ก็ไม่มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจ(ผม)นัก เพราะสิ่งที่สวยงามของดอยอ่างขาง คือ บรรยากาศ หาใช่สถานที่ท่องเที่ยว !

 

ผมพบเพื่อนต่างวัย เป็นชายสองหญิงหนึ่ง พวกเขาขับ JAZZ ขึ้นไปกางเต้นท์นอนหน้าค่ายทหาร ไม่ใช่ในบริเวณสถานที่ที่จัดเตรียมไว้ … ถ้ากลับมาอีก ผมจะทำอย่างเดียวกับพวกเขา ผมคิดขณะส่งยิ้มทักทายพวกเขาที่กำลังง่วนอยู่กับการพับเก็บเครื่องนอน

pa250727_resize

 

[ เชียงดาว ]

 

ผมออกจาก อ่างขาง ประมาณ 10 โมงเศษ มุ่งหน้าไปตามถนนสาย 1340 ย้อนกลับไปในเส้นทางที่ไม่ใช่ ทางขามา ผ่านแม่นะ (เรามีอดีตกับทหารที่ด่านนี้ จำได้ไหม?) บ้านสินชัย บ้านอรุโณทัย แยกเข้าถนน 107 เลี่ยงเมือง ย้อนศรทางเมื่อวันก่อน ไปตามป้ายถ้ำเชียงดาว … คืนนี้ ผมจอง(ล่วงหน้า)ห้องพักของ เชียงดาว เนสต์  (Chiangdao NEST) เอาไว้

 

 

clip

 

 

เชียงดาว เนสต์ เป็นรีสอร์ตเม้าท์เท่นวิว (ดอยหลวง) ของ คุณกมลวรรณ ล้อมชวการ กับ คุณสจ็วต คาวาลีโร … คุณกมลวรรณ เรียนจบเป็นเชฟ มาจากประเทศอังกฤษ

 

บ้านพักที่นี่ ตกแต่งอย่างเรียบง่าย ผนังกรุด้วยเสื่อ ไม่มีทีวี (ซึ่งก็ควรเป็นอย่างนั้น) แต่มีห้องน้ำสะอาด เตียงคุณภาพดีพอสมควร กับ ผ้าปูที่นอนคลีนๆ … เท่านี้ก็พอทำให้คุณนอนฟังเสียงแมลงคุยกันได้ สบาย !  

 

จุดเด่นเด้งของ เชียงดาว เนสต์ มี 3 อย่าง อย่างแรกบอกไปเมื่อกี้ อย่างที่สอง คือ การบริการสไตล์ จริงใจใจจริง และ อย่างที่สาม คือ อาหาร (อร่อยมากกก) …

 

การบริการแบบ จริงใจใจจริง ที่ว่านั่น สรุปง่ายๆ ว่า ไม่โอ๋ ไม่พลีส (Please)” … พนักงานที่นั่น พูดจา(กัน)เข้าใจ ชัด รับออร์เดอร์เร็ว อาหารได้เร็ว มอบให้พร้อมรอยยิ้มนิดๆ แบบเพื่อนสนิทยิ้มให้กัน (อ่า ชอบมั่ก!)

 

เชียงดาว เนสต์ มี 2 สาขา ห่างกัน 700 เมตร … สาขา 1 เสิร์ฟอาหารฝรั่ง (แนะนำ สลัดผักอะไรสักอย่าง ใส่ขนมปังก้อนเล็กๆ และ สปาเก็ตตี้เพลนๆ แนวมังสวิรัติ) ส่วน สาขา 2 เน้นอาหารไทย (แนะนำ เมนูเต้าหู้อะไรสักอย่าง ใส่เม็ดมะม่วงหิมมะพานต์ด้วย) บอกได้คำเดียวว่า ต้องลองให้ครบทั้งสองบ้านฯ  นั่งเขียนไปกลืนน้ำลายไป ขนาดนั้น !!

 

 

pa250773_resize

 

 

pa250774_resize

 

[ กลับบ้าน ]

 

วันสุดท้าย ในเชียงใหม่ …. เกือบเที่ยงแล้ว ผมออกจาก เชียงดาวเนสต์ แบบชื่นๆ เพราะหลับสบายสุโกอิ (อ่าน สบายสุโกย แปลว่า สบายโคตร!)

 

ไฟลท์ห้าโมงเศษ ได้รับแจ้งเปลี่ยนเวลาตามเคย (Retime) เป็นหกโมงนิดๆ สงสัย Air Asia ก่อตั้งมาเพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์ของการบินไทยเป็นแน่ เมื่อก่อน TG โดนล้อว่า Tomorrow Go! ตอนนี้ขอค่อน FD ว่า … Fly, someday! (หรือ Fcuking Departure Time!! ก็ได้)

 

ถึงเมืองเชียงใหม่ก่อนเวลาหลายชั่วโมง ถ้าอย่างนั้น แวะหากาแฟจิบสักแก้วดีกว่า … ในละแวกนิมมานเหมินทร์ มีร้านกาแฟรวมกันได้เฉียด 30! เดาไม่ออกว่า ทุกร้านแข่งขันกันด้วยอะไร คุณภาพกาแฟ? การตกแต่ง? เด็กเสิร์ฟ? หรือ เนทฟรี เพราะมองดูเหมือนๆ กันไปหมด

 

ผมเลือก ร้านที่ไม่มีแบรนด์ ติดถนนฯ

 

[ สนามบินอันดับสอง รองจากกรุงเทพ ]

 

ก่อนเวลาเช็คอินประมาณ 1 ชั่วโมง เห็นจะได้ ไฟ(ฟ้า)ในสนามบินก็ดับๆ ติดๆ อยู่พักใหญ่ (โอ้ มาย ลอร์ด of the ลิง!) เครื่องตรวจวัตถุระเบิดไม่ทำงาน คนไทย และ “non-คนไทย” ยืนคิวหน้าเครื่องฯ เกือบครึ่งร้อย เหมือนรอต้อนรับ พณ.ทั่นสมชาย ซึ่งกำลังจะเดินทางกลับไปดูแลสภาโจ๊ก หลังตัดริบบิ้นเปิด สวนน้ำ บนดอย !?!?!  

 

ออกจากเมืองบ้างก็ดี … ที่นั่นไม่มี ปปช ปชป พธม ปสด* มคปด* … ดีที่ได้กลิ่นภูเขา ดีที่ได้ยืนลูบต้นไม้ใหญ่ ดีที่ได้นอนคุยกับแมลงในป่า ดีที่ได้สัมผัสไอเย็นๆ บนนั่น แต่คงดีกว่า หากเราได้อยู่กับมันทุกวัน จนรู้สึกเฉยๆ …

 

* ปสด ประสาทรับประทาน, มคปด สุนัขคาบไปรับประทาน

 

โชคดี มีลมหายใจครับ

 

ขุนอรรถ   

More photos : Go My Flickr >>>

หน้าถัดไป »

บลอกที่ WordPress.com .
Entries และ ข้อคิดเห็น feeds.