อ่างขาง … หนาวมาก ตอนจบ (updated ตค. 51)

พฤศจิกายน 8, 2008 ที่ 7:56 am | เขียนใน Loving ..., Outing ... | 3 ความเห็น
ป้ายกำกับ: , , ,

ความดั้งเดิม – https://chiangmaitoday.wordpress.com/2008/10/30/angkang/ 

ความเดิม https://chiangmaitoday.wordpress.com/2008/11/01/angkang2/

 

[ ชิลล์ชิลล์ ]

 

ประมาณตีสามครึ่ง ผมตื่นเข้าห้องน้ำ หลังจากเสร็จธุระ ก็หยิบน้ำขึ้นมาดื่ม 4-5 อึก ก่อนล้มตัวนอนอีกครั้ง … แต่ นอนต่อ ไม่ได้ เพราะมีอาการชิลล์ (Chilled)

 

ชิลล์ … เรามักใช้คำนี้เมื่ออยู่ในมู้ด หรือ บรรยากาศเย็นๆ สบายๆ ผ่อนคลาย … อย่างเพลงชิลล์ๆ ร้านอาหารชิลล์ๆ  เป็นต้น แต่สำหรับผมในคืนนั้น ชิลล์ หรือ อาการหนาวสั่นจากข้างในจนฟันกระทบกัน กึ่กๆๆๆๆ 

 

จะเป็นเพราะไม่ได้นอนห่มผ้า หรือ เพราะปัสสาวะ (สูญเสียความร้อน) หรือ เพราะดื่มน้ำ (ได้รับความเย็น) หรือ อะไรก็ตาม … กว่าผ่านชั่วโมงนั้นมาได้ เกือบแย่ น่ากลัวครับ น่ากลัวจริงๆ 

 

pa250634_resize  

 

[ อ่างขาง ]

 

เจ็ดโมงเช้า … อาจสายเกินไปแล้วก็ได้ หากคุณเดินทางไปเพื่อส่องหมอกแต่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือร้าย วันนั้น หมอกลงจัดกว่าหลายวันที่ผ่านมา (คุณทหารหาญบอกผม อีกแล้ว!) เราผมขับรถฝ่าหมอกหนาๆ ออกไปตระเวนรอบอ่างขางกันหน่อยดีกว่า

 

ดอยอ่างขาง มีถนนล้อมรอบ มีสถานที่ท่องเที่ยวเป็นหย่อมๆ ตลอดทาง อย่างจุดชมวิว สวนผัก แปลงดอกไม้ ร้านดอยคำ (ชิลล์สุด!) หมู่บ้านคนจีน (หรือ จะเรียกว่าชาวเขาดีหนอ?) นอกนั้น ก็ไม่มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจ(ผม)นัก เพราะสิ่งที่สวยงามของดอยอ่างขาง คือ บรรยากาศ หาใช่สถานที่ท่องเที่ยว !

 

ผมพบเพื่อนต่างวัย เป็นชายสองหญิงหนึ่ง พวกเขาขับ JAZZ ขึ้นไปกางเต้นท์นอนหน้าค่ายทหาร ไม่ใช่ในบริเวณสถานที่ที่จัดเตรียมไว้ … ถ้ากลับมาอีก ผมจะทำอย่างเดียวกับพวกเขา ผมคิดขณะส่งยิ้มทักทายพวกเขาที่กำลังง่วนอยู่กับการพับเก็บเครื่องนอน

pa250727_resize

 

[ เชียงดาว ]

 

ผมออกจาก อ่างขาง ประมาณ 10 โมงเศษ มุ่งหน้าไปตามถนนสาย 1340 ย้อนกลับไปในเส้นทางที่ไม่ใช่ ทางขามา ผ่านแม่นะ (เรามีอดีตกับทหารที่ด่านนี้ จำได้ไหม?) บ้านสินชัย บ้านอรุโณทัย แยกเข้าถนน 107 เลี่ยงเมือง ย้อนศรทางเมื่อวันก่อน ไปตามป้ายถ้ำเชียงดาว … คืนนี้ ผมจอง(ล่วงหน้า)ห้องพักของ เชียงดาว เนสต์  (Chiangdao NEST) เอาไว้

 

 

clip

 

 

เชียงดาว เนสต์ เป็นรีสอร์ตเม้าท์เท่นวิว (ดอยหลวง) ของ คุณกมลวรรณ ล้อมชวการ กับ คุณสจ็วต คาวาลีโร … คุณกมลวรรณ เรียนจบเป็นเชฟ มาจากประเทศอังกฤษ

 

บ้านพักที่นี่ ตกแต่งอย่างเรียบง่าย ผนังกรุด้วยเสื่อ ไม่มีทีวี (ซึ่งก็ควรเป็นอย่างนั้น) แต่มีห้องน้ำสะอาด เตียงคุณภาพดีพอสมควร กับ ผ้าปูที่นอนคลีนๆ … เท่านี้ก็พอทำให้คุณนอนฟังเสียงแมลงคุยกันได้ สบาย !  

 

จุดเด่นเด้งของ เชียงดาว เนสต์ มี 3 อย่าง อย่างแรกบอกไปเมื่อกี้ อย่างที่สอง คือ การบริการสไตล์ จริงใจใจจริง และ อย่างที่สาม คือ อาหาร (อร่อยมากกก) …

 

การบริการแบบ จริงใจใจจริง ที่ว่านั่น สรุปง่ายๆ ว่า ไม่โอ๋ ไม่พลีส (Please)” … พนักงานที่นั่น พูดจา(กัน)เข้าใจ ชัด รับออร์เดอร์เร็ว อาหารได้เร็ว มอบให้พร้อมรอยยิ้มนิดๆ แบบเพื่อนสนิทยิ้มให้กัน (อ่า ชอบมั่ก!)

 

เชียงดาว เนสต์ มี 2 สาขา ห่างกัน 700 เมตร … สาขา 1 เสิร์ฟอาหารฝรั่ง (แนะนำ สลัดผักอะไรสักอย่าง ใส่ขนมปังก้อนเล็กๆ และ สปาเก็ตตี้เพลนๆ แนวมังสวิรัติ) ส่วน สาขา 2 เน้นอาหารไทย (แนะนำ เมนูเต้าหู้อะไรสักอย่าง ใส่เม็ดมะม่วงหิมมะพานต์ด้วย) บอกได้คำเดียวว่า ต้องลองให้ครบทั้งสองบ้านฯ  นั่งเขียนไปกลืนน้ำลายไป ขนาดนั้น !!

 

 

pa250773_resize

 

 

pa250774_resize

 

[ กลับบ้าน ]

 

วันสุดท้าย ในเชียงใหม่ …. เกือบเที่ยงแล้ว ผมออกจาก เชียงดาวเนสต์ แบบชื่นๆ เพราะหลับสบายสุโกอิ (อ่าน สบายสุโกย แปลว่า สบายโคตร!)

 

ไฟลท์ห้าโมงเศษ ได้รับแจ้งเปลี่ยนเวลาตามเคย (Retime) เป็นหกโมงนิดๆ สงสัย Air Asia ก่อตั้งมาเพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์ของการบินไทยเป็นแน่ เมื่อก่อน TG โดนล้อว่า Tomorrow Go! ตอนนี้ขอค่อน FD ว่า … Fly, someday! (หรือ Fcuking Departure Time!! ก็ได้)

 

ถึงเมืองเชียงใหม่ก่อนเวลาหลายชั่วโมง ถ้าอย่างนั้น แวะหากาแฟจิบสักแก้วดีกว่า … ในละแวกนิมมานเหมินทร์ มีร้านกาแฟรวมกันได้เฉียด 30! เดาไม่ออกว่า ทุกร้านแข่งขันกันด้วยอะไร คุณภาพกาแฟ? การตกแต่ง? เด็กเสิร์ฟ? หรือ เนทฟรี เพราะมองดูเหมือนๆ กันไปหมด

 

ผมเลือก ร้านที่ไม่มีแบรนด์ ติดถนนฯ

 

[ สนามบินอันดับสอง รองจากกรุงเทพ ]

 

ก่อนเวลาเช็คอินประมาณ 1 ชั่วโมง เห็นจะได้ ไฟ(ฟ้า)ในสนามบินก็ดับๆ ติดๆ อยู่พักใหญ่ (โอ้ มาย ลอร์ด of the ลิง!) เครื่องตรวจวัตถุระเบิดไม่ทำงาน คนไทย และ “non-คนไทย” ยืนคิวหน้าเครื่องฯ เกือบครึ่งร้อย เหมือนรอต้อนรับ พณ.ทั่นสมชาย ซึ่งกำลังจะเดินทางกลับไปดูแลสภาโจ๊ก หลังตัดริบบิ้นเปิด สวนน้ำ บนดอย !?!?!  

 

ออกจากเมืองบ้างก็ดี … ที่นั่นไม่มี ปปช ปชป พธม ปสด* มคปด* … ดีที่ได้กลิ่นภูเขา ดีที่ได้ยืนลูบต้นไม้ใหญ่ ดีที่ได้นอนคุยกับแมลงในป่า ดีที่ได้สัมผัสไอเย็นๆ บนนั่น แต่คงดีกว่า หากเราได้อยู่กับมันทุกวัน จนรู้สึกเฉยๆ …

 

* ปสด ประสาทรับประทาน, มคปด สุนัขคาบไปรับประทาน

 

โชคดี มีลมหายใจครับ

 

ขุนอรรถ   

More photos : Go My Flickr >>>

Advertisements

3 ความเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. อยากจะไปขึ้นดอยบ้าง อยู่แต่ทะเล

    อย่าลืมมา เที่ยวภูเก็ต กันเยอะๆน่ะครับ คนภูเก็ตยินดีต้อนรับ

  2. เจ๋งไปเลยครับ อยากไปบ้าง

  3. สุดยอดไปเลย ขอบคุณมากครับ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.
Entries และ ข้อคิดเห็น feeds.

%d bloggers like this: