อ่างขาง … หนาวมาก ตอนที่ 2 (updated ตค. 51)

พฤศจิกายน 1, 2008 ที่ 1:02 am | เขียนใน Outing ... | 3 ความเห็น
ป้ายกำกับ: , , ,

 

ความเดิม – https://chiangmaitoday.wordpress.com/2008/10/30/angkang/ 

 

[ พราวภูฟ้า ]

เกือบ 10 โมงแล้ว … หลังกินอาหารเช้าฟรีในโรงแรมที่พัก ผมเช็คเอ้าท์แล้วขับออกมาจากตัวเมืองเชียงใหม่ มุ่งหน้าดอยอ่างขาง แต่ด้วยความย่ามใจ หรืออะไร ย่ามๆ หยามๆ นั่น ผมตัดสินใจเลี้ยวซ้ายขึ้นไปกินมื้อเที่ยงบนถนนสายแม่ริมสะเมิง … พราวภูฟ้า

 

พราวภูฟ้า เป็นบูทีครีสอร์ตสุดฮิปบนถนนสายนี้ ใครเคยไปเยือนที่นี่ คงแอบชมในใจว่า กิ๊บเก๋เสน่ห์ปรี๊ดในทุกรายละเอียด เมนูอาหารง่ายๆ แต่บรรยากาศดีระดับหายาก โดยเฉพาะเวลาฝนตกเมื่อเทวดามาคอยสเปรย์ด้วยขวดฉีดฟ๊อกกี้ ถ้าเปิดเพลง November Rain อีกสักหน่อย … เพอร์เฟค !

 

pa240565_resize

 

กินเสร็จสรรพ ก็ขับรถฯ กลับออกมาเริ่มต้นกันใหม่บนทางหลวงสาย 107 … การเดินทางขึ้นดอยอ่างขาง มี 3 เส้นทางให้เลือก

 

 

[ 3 เส้นทาง ]

 

ก) หากชอบความเร้าใจ ให้เลือกมุ่งหน้าไปบนทางหลวง 107 จนถึงหลักกิโลฯ 137 ซ้ายมือจะเห็นวัดหาดสำราญ และป้ายทางขึ้นดอยอ่างขาง จากจุดนี้ ขับรถต่อไปอีก 25 กิโลฯ เท่านั้น แต่เพราะเส้นทางไต่ขึ้นเขา พร้อมโค้งหักคอ อีก 5-6 โค้ง … ผมอยากเรียกว่า โค้งฮาร์ทคอร์ มากกว่า

 

ข) หากชอบแนวลั้ลลา! ให้เลือกมุ่งหน้าไปบนทางหลวง 107 นับจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 80 กิโลฯ ให้เกาะโค้งซ้ายไปตามเส้นทาง 107 เลี่ยงเมือง เข้าสู่เมืองงาย (ต.เมืองงาย อ.เชียงดาว) บนทางหลวง 1178 มุ่งหน้า บ้านอรุโณทัย (หมู่บ้านคนจีน) น่าจะมีระยะทางประมาณ 50 กิโลฯ

 

 

 

 

จากบ้านอรุโณทัย ให้มุ่งหน้าไปเรื่อยๆ ผ่านบ้านแม่นะ (มีด่านทหาร) ขับต่อไปจนผ่าน บ้านสินชัย (มีด่านทหาร) เข้าเส้นทางสาย 1340 มุ่งหน้าบ้านหลวง รวมระยะทางประมาณ 80 กิโลฯ

 

 

 

เส้นทางนี้ เป็นทางแคบๆ (2 คันสวนกันแบบพอดีๆ) ค่อยๆ ไต่ระดับความสูง ลัดเลาะผ่านทุ่งหญ้า ชายเขา … ชิลล์ล์ล์ แอนด์ เดอะ คูล !! … อ้อ เส้นทางนี้ รถน้อย(มาก) สัญญาณมือถือไม่มี(คลื่น) เปลี่ยวกว่าอีก 2 เส้นทาง

 

 

 

ค) หากชอบแนวแรลลี่ หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เส้นทางประชดชีวิต ! … ให้เลือกมุ่งหน้าจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปให้ถึงเมืองฝาง แล้วย้อนกลับเข้ามาขึ้นดอยอ่างขางผ่านบ้านนอแล แม้จะเป็นเส้นทางสั้นที่สุด(เมื่อเทียบกับอีกสองทาง) แต่มันก็ชันที่สุด ทางแย่ที่สุด และ มีฐานทหารไทยพม่า ให้ลุ้นระทึกตลอดเส้นทาง

 

[ คำถามยอดฮิต ]

 

ทางไปไหนดี ? รถยี่ห้อนั่นรุ่นนี่ปีโน่น ไปได้ไหม ? ขับรถมา 2 ปี แต่วนๆ ในเมือง จะไหวหรือ ?

 

ความจริง ทั้งสามเส้นทางที่ว่า ใครๆ ก็สามารถผ่านไปได้ทั้งนั้น ถ้า …

๑. สภาพจิตใจและร่างกายดี (ไม่สติแตกง่ายๆ ไม่ขี้บ่นเกินเหตุ ไม่ง่วงหรือเพลียหนักๆ)

๒. สภาพรถยนต์ดี (ไม่ต้องโมฯ ไม่ต้องใหม่ ไม่ต้องเก่า พอดีๆ ผ่านได้ทุกคัน)

๓. สภาพขับขี่ดี (ไม่ต้องเก่งกาจอะไร พอขับรถขึ้นลงตึกใบหยกได้ ก็พอ) 

๔. สภาพถนนดี (ไม่มีหินถล่ม หรือ กรวดทราบบนถนน)

๕. สภาพอากาศดี (ไม่มีฝนตกหนักๆ ไม่มีหมอกจัดๆ)

๖. … ไม่หลงทาง

 

ผมนับครบแค่ 3 ข้อครับ นอกนั้น ใครหน้าไหนก็ควบคุมไม่ได้ … จำได้ไหมครับ ผมแวะกินมื้อเที่ยงบนแม่ริม ด้วยความย่ามใจ กว่าจะถึงบ้านอรุโณทัยก็เกือบ 5 โมงแล้ว

 

เมื่อผ่านแม่นะมาถึงบ้านสินชัย ผมแวะเข้าห้องน้ำ ตรงนั้นมีด่านทหาร ผมถามน้องทหาร(หาญ)เพื่อให้แน่ใจในเส้นทาง ไปอ่างขางทางไหนครับ เขาบอกให้ผมเลี้ยวขวา …. แต่ที่จริง ผมควรตรงไป ตามป้ายถนนสาย 1340 – ผมเห็นในเที่ยวกลับ

 

ผมขับอ้อมเข้าไปในหมู่บ้านอะไรๆ อีกสารพัด เสียระยะทางไป 20 กิโลฯ แต่ไม่สำคัญเท่าเสียเวลาไปเกือบชั่วโมง โทร.ถามใครก็ไม่สามารถระบุตำแหน่งได้ … จนพระอาทิตย์หมดแสง !  

 

pa240627_resize

 

[ เรียนรู้ ]

 

เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว อยู่ดีๆ ฝนก็ตกหนักพักใหญ่ และเมื่อฝนซาเม็ดไป หมอกหนาๆ ก็เข้ามาแทนที่ ทัศนะวิสัยมองเห็นได้ไม่เกิน 5 เมตร … แน่ล่ะ รถธรรมดาๆ คันนี้ ไม่มีไฟตัดหมอก

 

ผมอยู่บนเส้นทางสุดโหดเร้าใจ(เส้นทาง ก.) เมื่อไหร่ ไม่รู้ บนโค้งฮาร์ดคอร์มีทราย มีหิน และมีดินกองเป็นหย่อมๆ ผมมองไปข้างหน้าได้แค่คืบ! ขับรถด้วยความเร็วไม่ถึง 20 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ลงเดินอาจเร็วกว่า

 

บนดอยอ่างขางมีด่านทหารเป็นระยะๆ … จุดหมายของผมคือ บ้านหลวงรีสอร์ต แต่น้องทหารชี้ให้ผมขับรถฝ่าหมอกไปอีกทางจนได้ ระยะทางปกติอาจใช้เวลา 10 นาที แต่สำหรับสถานการณ์นี้ ผมใช้เวลาทั้งหมดเฉียดชั่วโมง …

 

เกือบ 2 ทุ่ม ผมมาถึงทางเข้าบ้านหลวงรีสอร์ตอย่างงงๆ เช็คอิน และ กินข้าวต้มอย่างมึนๆ

 

… คืนนี้ หลับสนิทดีเหมือนกัน !  

 

 

ขุนอรรถ

 

ทิป : ทหารมีหน้าที่ป้องกันประเทศ ไม่ใช่สำหรับ”ถามทาง” แต่ถ้าจำเป็นจริงๆ อย่าถามพวกเขาว่า ดอยอ่างขางไปทางไหน เพราะทุกเส้นทางเชื่อมหากันหมด (เขาไม่ผิด เราต่างหาก !) … ควรถามว่า แม่นะไปทางไหน หรือ บ้านสินชัยไปทางไหน … เข้าใจ๊ !

 

ตอนจบ https://chiangmaitoday.wordpress.com/2008/11/08/chiangdao/ 

 

ขุนอรรถ

ดูภาพ >>> http://www.flickr.com/photos/8702085@N08/

Advertisements

3 ความเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. […] hotel … do it yourself ! Eating, Outing and Building Your Own Hotel ! « อ่างขาง … หนาวมาก ตอนที่ 2 (updated ตค. 51) อ่างขาง … หนาวมาก ตอนจบ (updated ตค. 51) […]

  2. […] อ่างขาง … หนาวมาก ตอนที่ 2 (updated ตค. 51) […]

  3. ได้บรรยากาศมากเลยครับ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .
Entries และ ข้อคิดเห็น feeds.

%d bloggers like this: