โรงแรม, โบรชัวร์ แอนด์ Designer !
ผมทิ้งเรื่องการ“ทำสื่อ”ไว้นานไปหน่อย เพราะที่ผ่านมายังไม่มีความคืบหน้ามากนัก แต่ตอนนี้ โบรชัวร์ เสร็จแล้ว พร้อมให้นำไปประชาสัมพันธ์ รวมถึงผม ก็พร้อมจะ”บอกต่อ”ขั้นตอนในการทำงานอย่างคร่าวๆ แล้ว เชิญตามมาเลยครับ
1. หาต้นแบบที่ถูกใจ สัก 4-5 แบบ
2. หา Designer สักคน !
3. ปรับปรุงแบบสัก 3-4 ครั้ง
4. ส่ง(โรง)พิมพ์
หาต้นแบบที่ถูกใจสัก 4-5 แบบ … เขียนแบบนี้ จะว่า “ก๊อป(ปี้)” ก็คงไม่ถูกซะทีเดียว เพราะจะว่ากันโดยทั่วๆไปแล้ว “ไม่มีไอเดียใหม่”หรอกครับ มีแต่”ไอเดียต่อยอด”ทั้งนั้น ยิ่ง commercial art นี่ ยากจะหลีกเลี่ยง !
การต่อยอดนี่ล่ะครับ มันงากซะจริง (ใช่ครับ มันงาก จะว่ายากก็ไม่ใช่ จะว่าง่ายก็ไม่เชิง) ยิ่งหาก”เจ้าของเงิน”เขาไม่ได้ระบุชัดๆ ลงไปว่า อยากได้แบบนั้นแบบนี้ เรียกว่า เพิ่มดีกรีความยากล่ะคราวนี้
หลังจากผลิกต้นแบบไปมาหลายรอบ ก็มาถึงขั้นตอนต่อไป … นั่นคือการหา Designer สักคน !
“สักคน” นี่พูดจริงนะครับ ถ้ามีทุนมหาศาลก็ติดต่อ Agency ไปเลย แต่ถ้าไม่ใช่ ก็ลองหา Designer สักคนดีกว่า เลือกจากการแนะนำของเพื่อนๆ คนที่รู้จัก แล้วขอดู “พอร์ท” (Portfolio) ของเขา
ถ้าของใครเข้าตา ก็ลองตกลงราคากันก่อน ตอนนี้ designer ก็จะบอกเองล่ะครับ ว่างาน(โบรชัวร์)ของคุณยากง่ายไหน … ประมาณกี่บาท (อย่าลืมถาม “ประมาณกี่วัน” ไว้ด้วยนะครับ)
จากนั้นก็บอกความต้องการของคุณไป หยิบต้นแบบของคุณขึ้นมา แล้วเล่าให้ designer ฟังว่า ทำไมคุณชอบต้นแบบอันนี้ ตรงนั้นไม่ชอบ บอกเขาไปให้ สังเกตุดูนะครับ ถ้าเขาจดอะไรกลับไปบ้าง เชื่อได้ว่า คุณกำลังจะได้ “แบบ” ที่คุณต้องการ ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง
แต่ถ้าเขาไม่จด เชื่อได้ว่า คุณกำลังเจอกับ ศิลปินตัวจริง … สร้างสรรค์กันหน่อยล่ะ พี่น้องครับ !
หลังจากนั้น ไม่ควรเกิน 10 วัน (สำหรับโบรชัวร์-แผ่นพับ) คุณจะได้รับ “แบบร่างที่ 1” (Draft-1) … Designer ทุกคน เตรียมใจไว้อยู่แล้วว่า อาจมีการแก้ไขปรับปรุงได้
ครั้งแรกอาจ “โละไอเดียแรก” กันเลยด้วยซ้ำ แต่การแก้ไขครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ไม่ควรโละแล้วนะครับ ถ้า designer ไม่ถูกใจคุณ เขาจะโบกมือลาเอง และถ้าคุณคิดว่า ไม่ถูกใจเขา คุณควรบอกว่า “พอดีกว่า”
(อ้อ นั่นหมายถึง คุณยอมเสียมัดจำดีกว่า ได้งานที่ไม่ต้องการ)
จำไว้นะครับ การออกแบบ แม้ว่าจะเป็นโบรชัวร์เล็กๆ ไม่กี่พับ ไม่กี่แผ่น … งานศิลปะ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ไม่มีคำว่าถูกหรือผิด สวยมากสวยน้อย
… ศิลปะเป็นเรื่องมุมมอง เป็นปัจเจก สวยของคุณกับสวยของเขา ย่อมไม่เหมือนกัน
เขาเป็น designer ร่ำเรียนมาทางนี้ ถ้าไม่เชื่อใจเขา และมั่นใจตัวเองมากกว่า ก็ออกแบบเองครับ หรือไม่ก็หา designer ที่ถูกใจคุณ ดีกว่าวิจารณ์ว่า “แบบที่ออกมาไม่สวยเลยน้อง” !
– ตรงนี้ กรุณาแปะดอกจันไว้ 5 ดอก ! ****
ขั้นตอนในการเลือกโรงพิมพ์เป็นเรื่องสำคัญมากเหมือนกัน … ออกแบบเกือบตาย เลือกสี เลือกลายแทบแย่ ปรากฏว่าพิมพ์ออกมาแล้วไม่เหมือน “ร่าง” (Draft) หรือไม่ชอบนี่ เกิดขึ้นเป็นประจำ
บริษัทใหญ่ๆ แบรนด์ดังๆ สิ่งพิมพ์แล้ว “สีเพี้ยน” นิดเดียว เขาไม่จ่ายเลยนะครับ แต่ชาวบ้านๆ อย่างเรา ก็ไม่ถึงขนาดนั้น เพราะฉะนั้น การเลือกโรงพิมพ์โดย designer (มืออาชีพ) เขาจะมี “โรงพิมพ์ประจำตัว” … อาจแพงกว่าโรงพิมพ์อื่นๆ บ้าง แต่คุ้มครับ เมื่อแลกกับ “สื่อ” ซึ่งเป็นหน้าเป็นตาของเราไปอีกนาน
ขอให้โชคดี … วันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ
ขุนอรรถ
Tags: โบรชัวร์, โรงแรม, designer
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
กันยายน 17, 2008 at 4:31 pm
ผมแอบไปดูมาละครับ…สวยดี
แต่พูดกันตรงๆ…ไม่โกรธกันนะครับ เพื่อนบ้านที่รั้วติดกันดูน่ากลัวไปหน่อย
เรื่องโรงพิมพ์นี่คุณขุนอรรถใช้บริการโรงพิมพ์ใกล้บ้านรึเปล่าเอ่ย บริษัทเค้าก็ใช้ได้นะครับ มีเพื่อนๆกันเคยใช้บริการ
ของผมใช้วิธีดีไซน์เอง เพื่อประหยัดค่าจ้าง ไม่ต้องทะเลาะกับคนออกแบบด้วย..แต่ต้องมาทะเลาะกับแฟนแทน
กันยายน 19, 2008 at 7:07 am
แหม … แอบมาเยี่ยมก็ไม่บอก จะได้ชงกาแฟให้สักถ้วย
… ไม่โกรธครับ เรารู้ตั้งแต่แรกเมื่อได้ที่ดินนี้มา คิดซะว่าเป็นญาติกัน (ฮา)
โรงพิมพ์ นี่ น้องแก๊งค์(นกฮูก)เลือกให้ เราตั้งใจอย่างนั้น กว่าจะเลือก กว่าจะวางใจ ก็ติดตามผลงาน และความคิดอ่านของน้องเขาพักใหญ่ … สรุปว่า ใช่แล้ว
ตอนแรกกลัวว่าจะ”แนวไป” เพราะบ้านกลางเวียง มี look/feel เป็นผู้ใหญ่ๆ แต่น้องเขา “มืออาชีพ” … เอาอยู่
ของคุณ kwan ออกแบบเองได้อย่างนั้น ไม่ใช่ก็ใกล้ๆ คำว่า designer แล้วล่ะครับ ผมเองยังแอบเอาตรงนั้นตรงนี้ของคุณ kwan มาเป็น “ต้นแบบ” เลย
(สารภาพ!)
: )
ตุลาคม 28, 2008 at 11:06 am
ว้าวๆๆๆๆ แบบผ่านฉลุย ยินดีครับ ๆ