กาดหมั้ว … มั่วสมชื่อ (แต่ มัน!)

จะว่าไป …
ตลาด เป็นของคู่บ้านคู่เมือง เหมือนกัน
มีเมือง มีคน มีการค้าการขาย
ก็มีตลาดมาตั้งแต่เมื่อนั้น
ตลาด คนคำเมือง เรียก กาด
กาดเจ้า … ตลาดเช้า
กาดแลง … ตลาดเย็น
กาดลงหลักปักฐาน เรียกว่า กาด!
กาดหลวง กาดต้นพยอม
กาดก้อม กาดสมเพชร อย่างนี้เป็นต้น …
กาดนัด ก็ ตลาดนัด
พ่อค้าแม่ขาย นัดรวมตัวกันเป็นครั้งๆ
มาเร็ว เคลมเร็ว ซ่อมเร็ว ทำนองนั้น
กาดงัวกาดควาย … ขายวัว ขายควาย
กาดสัตว์ ปกติแยกตัวไปตั้งอยู่ต่างหาก
บ้างก็ว่า กาดหมั้ว คือ ตลาดสด
บ้างก็ว่า กาดหมั้ว คือ ตลาดตอนสายๆ
… ฟ้าใกล้สาง แสงแดดมัวๆ หมั้วๆ
บ้างก็ว่า กาดหมั้ว ขายของหลายอย่าง
ก็ ถนนคนเดิน นั่นไง … ผสมปนเปกันไปหมด
ดูมั่วๆ เลยกลายเป็น กาดมั่ว ไปฉิบ
อีกคนว่า “กาดหมั้ว … มั่วสมชื่อ เพราะเขียนผิด
คนกรุง เห็นบรรยากาศขายของปะปน
ใครใคร่ค้าค้า ใครใคร่แดนซ์แดนซ์ (ฮา)
คงจะแลดูมั่วๆ … [...]