Typhoonbooks อธิบายความเป็น ไทวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์ ไว้ว่า “พี่มอ ไม่ใช่นักเขียน แต่เป็นศิลปินที่ชอบอ่านหนังสือ แม้จะสารภาพว่าเป็นคนอ่านหนังสือช้ามาก …
ไทวิจิต เป็นที่รู้จักกันดีในแวดวงศิลปะ เป็นตัวอย่างของศิลปินผู้สามารถผสมผสานชีวิตความเป็นอยู่เข้ากับงานศิลปะได้กลมกลืน … ทั้งยังขยายคำว่า “ศิลปะ” ให้ครอบคลุมกว้างไปถึงวัตถุอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน
… ทำให้คำจำกัดความของศิลปะภายใต้การสร้างสรรค์ของไทวิจิตแทบหมายรวมถึง การใช้ชีวิต โดยรวมทั้งหมด”
นิตยสารบ้านและสวน (เมษ. 50) บอกว่า ไทวิจิต เป็นศิลปินนักทดลอง ประเภท “จับโน่นหยิบนี่” มาทำเป็นของใช้ของตกแต่งบ้านหน้าตาแปลก …
ร้านโม (Mo shop) ของเขา ตั้งอยู่บนถนนท่าแพ แหล่งขายสินค้าพื้นเมืองเก่าแก่ในเชียงใหม่ ที่ซึ่งเป็นพื้นที่แสดงงาน ทั้งของเขาเอง และของเพื่อนๆ ศิลปิน
ชั้นล่าง มีมุมกาแฟ … ส่วนชั้นสาม เป็น Workshop งานภาพพิมพ์ แถมยังเตรียมไว้เป็นพื้นที่สำหรับ Mo hotel … โรงแรมอารมณ์ศิลป์ ขนาด 12 ห้อง [...]






