หัวค่ำของ วันที่ 17 สิงหาคม 2544 … ไม่มีใครสักคนรู้ว่า นี่เป็นคืนสุดท้าย ของ จรัล มโนเพ็ชร บนเวทีร้านสายหมอกกับดอกไม้ หลังจากนั้น เขาเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเตรียมงานคอนเสิร์ตครั้งใหญ่ ที่จะเกิดขึ้นช่วงปลายปี
หลายวันต่อมา … นี่เป็นบทสัมภาษณ์สั่งลา ในรายการ เส้นทางลูกทุ่ง คลื่นเวทีไทย FM 90 MHz (26 สค. 44) … “… ตระกูลผมเป็นตระกูล ณ เชียงใหม่ เขามีนักดนตรีของตัวเอง ทีนี้เราก็เห็นมาแต่อ้อนแต่ออก ไม่ว่างานเกิด งานเป็น งานตาย จะเห็นและผูกพันมาตลอด
… เป็นคณะดนตรีหรือผู้บรรเลงที่อยู่ในระดับครูของจังหวัด และเราก็เห็นทุกเมื่อเชื่อวัน มันก็ซึมซับไปเอง เราชอบดนตรีด้วย เราถึงรับมาได้ … ดนตรีพื้นบ้านก็ได้อย่างละเล็กละน้อย ซึ่งได้นิดหน่อย สะล้อ ขลุ่ย ปี่ ระนาด เครื่องทางไทย ซอ ครูวางทิ้งไว้ เราก็จับมาเล่น เขาเห็นก็สอนให้”
… บ้านผม [...]






